Avokati i njohur Zace Islami ka rikthyer në vëmendje një nga historitë më të ndjeshme dhe më pak të trajtuara të periudhës së komunizmit shqiptar, duke folur për jetën dhe fatin e këngëtares së njohur Parashqevi Simaku. Në një prononcim për emisionin “Vip Magazine”, ai ka ndarë detaje dhe reflektime që hedhin dritë mbi presionet, vuajtjet dhe dramat personale që kanë përjetuar shumë artistë gjatë regjimit komunist.
Sipas avokatit, periudha e diktaturës në Shqipëri nuk ishte vetëm një kohë kontrolli politik dhe izolimi, por edhe një epokë e errët për artin dhe artistët, të cilët shpeshherë u përballën me ndëshkime të rënda, survejim dhe tortura psikologjike e fizike. Ai theksoi se shumë figura të njohura të skenës dhe kulturës shqiptare u detyruan të heshtnin, të tërhiqeshin nga jeta publike ose madje të largoheshin nga vendi, për shkak të presionit të vazhdueshëm nga sistemi.
Në këtë kontekst, Islami u ndal veçanërisht te rasti i këngëtares Parashqevi Simaku, një nga zërat më të dashur të muzikës shqiptare, e cila në kulmin e famës së saj u përball me rrethana të vështira që e detyruan të largohej nga Shqipëria. Ai ngriti pyetje dhe solli një këndvështrim të ri mbi arsyet që qëndronin pas largimit të saj, duke sugjeruar se pas historisë së njohur fshihen zhvillime dhe presione të forta politike e shoqërore.
Deklarata e avokatit vjen në një moment kur interesimi për historitë e artistëve gjatë komunizmit po rritet, ndërsa shumë të vërteta të asaj kohe vazhdojnë të dalin në dritë. Ai nënvizoi se është e rëndësishme që këto histori të rrëfehen dhe të dokumentohen, jo vetëm për të nderuar ata që vuajtën, por edhe për të kuptuar më mirë realitetin e një periudhe që ka lënë gjurmë të thella në kulturën dhe shoqërinë shqiptare.
“I biri i një krimineli” – kjo ishte etiketa e rëndë që, sipas tij, ndryshoi rrjedhën e jetës së këngëtares dhe përmbysi gjithçka. Sipas rrëfimit të tij, pikërisht kjo njollë e vendosur nga sistemi mund të ketë qenë ndër arsyet kryesore që e shtynë Parashqevi Simakun të largohej nga Shqipëria, në një kohë kur arti dhe artistët kontrolloheshin rreptësisht nga regjimi.